Chronische Patella Tendinopathie

Inleiding

Een patellatendinopathie (ook wel jumpersknee of patellatendinitis) is een aandoening van de aanhechtingen van de patellapees (knieschijfpees) door overbelasting van deze pees. Het is een veel voorkomende sportblessure

Klachten en symptomen

De klacht bestaat uit aanhoudende pijn op het onderste puntje van de knieschijf. Vaak is er daarbij ook sprake van een verhoogde spanning in de m.quadriceps (de dijbeenspier aan de voorzijde). Bij sportspecifieke belasting zal de pijn toenemen. Waarna ook dagelijkse activiteiten zoals het traplopen, fietsen, hurken de klachten zullen provoceren.

Oorzaken

Door het veelvuldig gebruiken van het strekapparaat van de knie (de m.quadriceps) ontstaat irritatie en beschadiging van de vezels van de knieschijfpees.

Behandeling

Onderzoek wijst uit de excentrische (in verlengde positie) oefentherapie als behandeling voor een patellatendiopathie (sport)functie verbetert en de pijn verminderd. Hier voor kunt u terecht bij de fysiotherapeut. Naast de oefentherapie zal hij/zij advies geven in belasten en de belasting weer gedegen opbouwen.

Springschenen

Inleiding

Springschenen, ook wel beenvliesontsteking of mediaal tibia stress syndroom genoemd, is een overbelastingsblessure aan de binnenzijde van het scheenbeen. Het wordt veroorzaakt door een overbelasting van de spieren van het onderbeen (soleus, tibialis posterior en/of teenbuigers). Deze spieren spelen een belangrijke rol bij de balans van het lichaam tijdens het staan, lopen en springen. De continue trekkrachten van deze spieren aan het scheenbeen kunnen resulteren in beenvliesontsteking (irritatie van de buitenste laag van het bot).

Klachten en symptomen

De blessure kenmerkt zich door stekende pijn aan de binnenzijde van het scheenbeen, meestal dubbelzijdig. De pijn zit ‘op het bot’ van het onderste deel van het scheenbeen. De pijn treedt op bij tennissen (vooral op harde ondergrond), springen, sprinten of hardlopen en trekt in het begin vaak weg na de warming-up of na het stoppen met sporten. De blessure kan echter zodanig verergeren dat de pijn tijdens het sporten aanwezig blijft en nadien nog lang blijft doorzeuren.

Oorzaken

Een aantal onderliggende factoren kunnen het ontstaan van springschenen in de hand werken. De klachten kunnen het gevolg zijn van aan het lichaam gerelateerde eigenschappen (= intrinsiek), maar ook omgevingsfactoren (= extrinsiek) kunnen een rol spelen. Vaak is niet één factor verantwoordelijk voor het ontstaan van de klachten, maar een combinatie van meerdere.

Behandeling

Over de behandeling van springschenen wordt in de literatuur nogal verschillend gedacht. De voornaamste aanbevelingen zijn: rust, spierversterking, mobiliteitsverbetering, langzame sporthervatting, verandering van trainingsactiviteiten, aangepast schoeisel of voet corrigerende maatregelen, braces en in ernstige gevallen operatief ingrijpen. De fysiotherapeut kan u helpen in het begeleiden van dit proces en samen met hem/haar maakt u een plan.

Compartiment syndroom

Inleiding

Het compartimentsyndroom is syndroom die optreed wanneer er een verhoogde druk is in één van de compartimenten (= spiergroep) van een ledemaat. Het is helaas ook een cyclus die zichzelf versterkt. Door de verhoogde druk zullen de haarvaatjes geen zuurstof meer krijgen, zullen zij een op hun beurt een ontstekingsreactie geven. Deze ontsteking veroorzaakt extra oedeem (vocht) die dan weer meer druk creëert. Na een tijdje worden ook de grote bloedvaten aangetast en kan het vocht en bloed niet meer weg uit het compartiment, dat zorgt voor dan weer voor een grotere druk etc...

Klachten en symptomen

Symptomen van het compartimentsyndroom uiten zich vaak in vier specifieke aanwijzingen. Bleekheid van het been of de arm, verlamming (vaak in later stadium), ernstige pijn, meer dan word waargenomen bij een 'normale' breuk bijvoorbeeld en een veranderd gevoel: tintelend of slapend ledemaat.

Oorzaken

Trauma's zijn de grootste oorzaken van een compartimentsyndroom. Men ziet dit syndroom het meest als gevolg van ledematen in gips Behandeling Allereerst moet een eventueel gips of brace verwijderd worden. De verdere standaard behandeling bij het compartimentsyndroom is het opensnijden van het compartiment die is aangetast. Op die manier geef je zenuwen en (slag)aders de plaats om weer opnieuw te kunnen werken.

 

Deel deze pagina: